12 Şubat 2016 Cuma

Yitirilenler

Kış birden mi bastırdı ne .... ?
Yoksa ışıklar içine art arda uğurladıklarımızın yokluğu mu birden bire bastıran ...

Birini kaybetmek ...
Birinin hayatının son bulması ...
Birini yaşarken kaybetmek .....
Birinin hayattayken içinizden eksilmesi ....

Kaybettiğimiz o biri ......
Yaşlı ya da genç ; hasta ya da sağlıklı hiç farketmezken ....
Yaşamın kıyısından ilk önce hangimizin kopup gideceği belli bile değilken ....
Kimin haklı kimin haksız olduğunun önemine bakılmazken ...
Yoklukları aklımıza bile gelmemişken ....
Kaybımızın acısının usul usul içimize işlemesi ....


Yitirdiklerimiz




Kimi zaman öyle bir döneme gireriz ki yaşamın ve yılların kazandırdıkları , kaybettiklerini fazla düşünür oluruz ... İşte öyle bir dönem benim için ...
Yitirilenlerin yaprak fırtınası misali olması belki de bu dönemi tetikleyen ...
Artık ben de düşünür oldum ; 
" Gerçekten de büyüdükçe yitirdiklerimiz çoğalıyor mu acaba ..?  "
Ne dersiniz?
Bazen en kıymetliniz , bazen canınızın canı , bazen bir yakınınız ...
Çocukluğunuzun film yıldızı , şehit ocağına düşen ateş , kadın cinayeti , çocuklar , bebekler ....
İlle de bir insan ölümü değildir yüreği acıtan bazen ....
Ağaç , hayvan , doğa ....
Bazen de yaşarken yüreğimizde ölenler ...

Yitirilenler çoğaldıkça eksilir hep bir yanımız ....
Gözlerden süzülen yaşları bir zaman sonra yüreğe akıtmaya başlarız içten içe ...

İnsanız işte , her şey bizim için desek de hatıralar canlanmaya görsün ...
Yürekten kopup gelenler ,
İliklerimize kadar işleyenler ,
İçimize dokunanlar ,
Kafamıza takılanlar ,
Sandıklarda kilitlere vurulanlar ,
İzler ...........
Hoyratça hücum eder ;  ertelenmiş , üzeri örtülmüş , unutulmuş gibi gösterilen kaybedişlere ...
Canım artık yanmaz sanırdınız oysa ...
İnandırmıştınız kendinizi yutkunduğunuzda boğazınızda düğümlenen acının yokluğuna ....

Gülümseyişlerimizle üzerini örtmelerimiz var bir de ; o da ayrı bir konu değil mi ?
Derin sessizliklerde yükselen kahkahalara bırakma  ...
Dipsiz boşluklarda kaybolma ....

Kelimelerin kifayetsiz kaldığı anlardan işte bu anlar ....
Ben elimden geldiğince genel olarak dillendirmeye çalıştım ...
Her birimizin kendince yaşadığı farklı elbet ...
Kimimizin aile fotoğrafları soluklaşmaya başlıyor , kimimizin yüreği soluyor ...

Benim dileğim ; hayat boyu Rabbim hepimize güzellikler yaşatsın ve güzel insanlarla karşılaştırsın ...
Dünyaya hayırlı ve değerli işler , kişiler bırakalım ...
Akıllara geldiğimizde iyi ki yaşamın bir kıyısında karşılaşmış ve anları paylaşmışız dedirtenlerden olalım ....
Sevgiyle , saygıyla , hasretle ve duayla hatırlanalım ...

Kıymet verdiklerimize , verenlere
İyi ki varsın diyelim mi ....?









2 yorum:

Laf aramızda; yorumlarınızla minik sihirli dokunuşlar yapabilirsiniz ...
Destek olalım istemez misiniz?
Gözüm yorumlarınızda ....