Sizlere geri dönüş yapamadım ve biraz uzak kaldım ; kusuruma bakmayın ... Hatırlarsanız daha önceki 'Yitirilenler ' başlıklı yazımda ;
" ..... Kimi zaman öyle bir döneme gireriz ki yaşamın ve yılların kazandırdıkları , kaybettiklerini fazla düşünür oluruz ... İşte öyle bir dönem benim için ...
Yitirilenlerin yaprak fırtınası misali olması belki de bu dönemi tetikleyen ...
Artık ben de düşünür oldum ;
" Gerçekten de büyüdükçe yitirdiklerimiz çoğalıyor mu acaba ..? "
Ne dersiniz? ....... " demiştim .
Gerçekten de Rabbim 'in bizi sınadığı , ailece yitirdiklerimizin çoğaldığı zor bir dönemden geçiyoruz. Eniştem yani kardeşimin babası Uğurlu amcamın vefatının gecesi hastahaneye kaldırılan küçük kardeşi Akif amca da daha fazla dayanamadı ve .... 23 gün sonra kavuştular. .. Mekanları cennet olsun ... Allah hepimizin geçmişlerine rahmet eylesin ....
Kekler benden çaylar Akif amcadan olacak ve bol kahkahalı sohbetler olacaktı. ...
Bu elmalı tartı bir tanecik eniştem Ufuk kardeşim biraz gülümsesin diye yaptım. .. Çok üst üste geldi yitirilenler. .. Babacığının daha kırkı çıkmadan. .. Kardeş can demek ya ...
Canımın canı acıyınca ; ailece yaşıyoruz ...
Ufacık bir gülümseme gerek. ....
Yitirilenler için teselli olmuyor. ..
Yürekte ve dualarda .....
Yüreğinin Götürdüğü Yere Git kitabında Sussanna Tamaro ;
" Ölüler yokluklarıyla değil de onlarla bizim aramızda söylenmeden kalan sözler yüzünden keder verirler asıl. " der ....Yine Campbell bir sözünde der ki ;
“ Arkada bıraktıklarımızın yüreklerinde yaşamak, ölmemektir. "Yüreklerimiz sevgiyle , saygıyla , hasretle ve duayla .......
Sevgiyle , umutla , sağlıkla , mutlulukla , bereketle , aşkla ve huzurla dolu bir hafta diliyorum .
