Teyze olmayı bilemedim ...
Tüm ailemden , sevdiklerimden birer parça taşıyan sana ;
Teyze gibi teyze olmayı beceremedim ...
Ben teyzesiyim diye göğsümü gerdire gerdire gezmeyi ...
Türlü şirinlikler yaparak eğlenmeyi ...
Sadece şımartmanın güzelliğini yaşamayı ...
Fotoğraf karelerinde kahkahalar atmayı ...
Seninle gezmeyi , tozmayı ...
Öpüp koklamayı ...
![]() |
| Sarmalayıp saklanan dişin |
Teyze , sadece teyze olmayı beceremedim ...
Altın buklen benim minnak kardeşim ve ben ...
Beceremedik ...
Bilemedik ...
En az o da benim gibi bir teyze oldu ...
Ben teyzeliğine şahidim ki ; fazlası vardır eksiği yoktur ...
Teyzelerin biz sandık ki ;
Teyze olmak ....
O kocaman kara gözlerin açılmasıyla gün doğuyor ...
Ağzından çıkan günaydın ile yaşam başlıyor ...
Bir tanecik kuzum ;
" Düdüko " diye seslendiğinde ,
Düdüko'nun bana ilk seslenişin olduğunu ....
Okula geldiğimde resim öğretmeninin Ecenur'un ' Zürmüt teyzesi siz misiniz ...? ' demesiyle ,
" Zürmüt " ile yeni bir ada kavuştuğumu ...
Geç anladım ...

